کاش جوانان می دانستند

و پیران می توانستند

زندگی ما انسانها همواره با انتخاب درخیلی از مسائل مهم و سرنوشت ساز توأم بوده و لزوم هوشیاری و آگاهی آدمی را در خیلی از تصمیم گیری های حیاتی می طلبد. در این میان جوانان به اقتضای طبیعت سنی که اسیراحساسات و عواطف هستند، ناآگاهانه تن به انتخاب ها و تصمیم گیری هایی میدهند که در نهایت به بعد ها اندوه حسرت و پشیمانی آنان را در پی دارد. جوانانی که آرمانی می اندیشند بدون آنکه عقلانی فکر کنند، هیچ وقت حاضر نیستند واقعیت را قبول کنند و بر اساس واقعیات و شرایط موجود تدبیر نموده و عمل نمایند. طبیعتا نتیجه چنین روندی در زندگی ناکامی، یأس، حسرت و سرخوردگی جوانان خواهد بود. اما پیران و سالخورده گان کسانی که سرمایه عظیم و گرانبهای تجربه را بعد از مدتها زیست در این جهانی هستی بدست آورده و آن را با خود یدک می کشند، همواره آرزو می کنند که کاش فرصتی دیگر بود یا اینکه با همین اندخته تجربه خود به زمان عقب برمی گشتند و در انتخاب ها، تصمیم گیری ها و اعمال کرده و نکرده خود تجدید نظر می کردند اما افسوس که این امکان میسر نیست و فرصت ها از دست رفته است. پس بیایید عزیزان تا زنده ایم و نفس می کشیم در ابعاد مختلف زندگی با آگاهی کامل و با تفکر عقلانی که اقتضای جامعه مدرن است و با بهره گیری از تجارب نسل های قبل انتخاب ها و تصمیم گیری های درست، معقول و مطلوب بگیریم برای داشتن یک زندگی زیبا و ارزشمند.