وداع
بنام پروردگار لیلی و مجنون
حکمرانان سرزمین عشق
آنروزها در حجم پندارم
بودنت چه سهم حقیری بود
و حالا در نبودنت
این طنین نام توست
که از حنجره ناقوسها آواز می شود
+ نوشته شده در شنبه پنجم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 14:0 توسط محمد
|
روياي خيس
به یاد گلهای کاغذی
من از طرح زیبای هر خاطره سلامی غزل گونه خواهم نوشت تا باور کنی گرچه از تو دورم اما هرگز فراموشت نخواهم کرد...
نوشته‌های پیشین
- اسفند ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۳
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷
- خرداد ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۶
پیوندها
- بارون
- شبگرد
- سيريز
- گفته هاي دلتنگم
- عاشقنانه هاي يه دختر تنها
- نيمكت هاي خيس
- نوشته هاي پرتقالي
- دل نوشته های عسل
- زو زو هاي بي پايان من
- تا شقايق هست زندگي بايد كرد
- انتظار طولاني
- ابرآبي
- تنهايي هاي من
- كلبه ي بهانه هاي من
- فرشته آسمانی
- دستان مهربان
- مترسک تنها
- اولین و اخرین معشوق
- کلبه آرزوها
- عرفان ادبی
- قرقاتی
- چپ دست نویس